woensdag 7 januari 2009

Pan van Persijn (Panbos - Katwijk)

Pan van Persijn (Panbos)
Ik hoorde van Gertjan B. dat er edelherten in het hertekamp van Panbos waren. De laatste keer dat ik er geweest was zaten er alleen damherten. Dus ging ik een bezoekje brengen aan Panbos.

-Panbos
De Pan is een buurtschap in de gemeente Katwijk in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het ligt tussen in het zuidwesten van de gemeente aan de N441 tussen Katwijk aan den Rijn en Wassenaar.
In het beboste duingebied De Pan ligt de De Pan van Persijn. Dit was het jachtgebied van de Heren van Persijn, wier kasteel in Wassenaar stond. Het gebied is plaatselijk bekend als het Panbos en maakt deel uit van het natuurmonument Berkheide. In het Panbos kan men wandelen, recreëren, picknicken, sporten (hardlopen en gebruik maken van diverse toestellen), spelen, enzovoorts. Voor toegang moet betaald worden. Men kan het Panbos wandelend bereiken via de Katwijkse Zuidduinen of met de auto, fiets of openbaar vervoer via de officiële ingang aan de Wassenaarseweg richting Wassenaar.
Langs de weg in De Pan staan nog vele barakken 'kazernes' van voormalig Vliegkamp Valkenburg.

Op naar de eendenvijver.
Een vijvertje vol met wilde eenden.
De wilde eend is zonder twijfel de bekendste watervogel. Het mannetje, de woerd, is de enige eendensoort die twee gekrulde staartveren heeft. Het mannetje is prachtig gekleurd, het vrouwtje gaat meer gecamoufleerd door het leven. Het is dan ook het vrouwtje dat op de eieren zit, verscholen in de oevervegetatie of een hooiland.
Wilde eenden worden dan ook wel tot de weidevogels gerekend. Gedurende de winter worden de paartjes gevormd, waarbij het er soms heftig aan toegaat; niet zelden proberen de vogels elkaar te verdrinken om zo een aantal rivalen te elimineren. Op het menu staan waterinsecten en waterplanten. Eendenkroos heeft zijn naam niet voor niets gekregen, het wordt graag gegeten.
Deze Muskuseend (Cairina moschata) zat op het ijs , geen patner in de buurt.
Ze is inmiddels vrijwel verdwenen uit de westerse waterwildcollecties. Door enkele kwekers wordt getracht de zuivere wilde muskuseend terug te kweken, maar dit lijkt een zeer moeilijke opgave.
Kenmerkend voor de muskuseend zijn de wratten rond zijn ogen. Het mannetje is tweemaal zo groot als het vrouwtje. De muskuseend is een grote vogel die in verhouding niet zwaar is, maar die wel korte poten en grote voeten heeft. Ze wegen gemiddeld tussen de 3000 en 4500 gram. Ondanks dat kunnen ze voortreffelijk vliegen.

Ze komen in veel kleuren voor, waarvan de bonte kleur het bekendste is. De vrouwtjes muskuseend legt zo’n 188 eieren in haar leven. Door hun sterke broed lust worden ze ook gebruikt om de eieren van ander pluimvee uit te broeden.

Deze eenden zijn heel tam en makkelijk te houden. Ze zijn zeer vruchtbaar, kunnen wel 30 eieren per nest leggen, maar de jongen zijn redelijk klein en van het grote aantal worden er maar een stuk of 5 volwassen.
Wilde eend - Mannetje met zijn mooie kleuren.
In het gehele land - maar vooral in steden - komen bovendien grote aantallen eenden voor die slechts deels lijken op echte wilde eenden. Dit zijn kruisingen met allerlei andere - gedomesticeerde - eenden. In vogelaarskringen worden deze 'soepeenden' genoemd.
Van de eendenvijver naar het hertenkamp.
Dan loop je over een groot veld waar in de zomer veel word gevoetbald en gepicknickt.
De damhertjes zijn er......
En inderdaad ook edelherten!
Wat mij betreft mogen ze ook uitgezet worden in het awd.
Heel mooi........jammer dat het in gevangenschap is.
Damherten en Edelherten in het hertenkamp van Panbos.
Het is natuurlijk een schiterend mooi beest.
Maar er zit natuurlijk veel minder beleving en spanning in als in de vrije natuur.
We gaan binnekort naar de veluwe en daar hoop ik ze in het wild te zien.
Dat is andere koek!
Het waterhoen (Gallinula chloropus) is een vogel uit de familie van rallen (Rallidae).

Richting Tankwal.
Op de grens tussen Katwijk en Wassenaar, om precies te zijn in Panbos, zijn de resten van de Atlantikwall nog duidelijk zichtbaar. Het gedeelte dat toegankelijk is voor het publiek is slechts een klein deel van de resten van de Atlantikwall, die in Katwijk ook wel Tankwall genoemd wordt.Tussen 1943 en 1944 werden de al voltooide delen van de Atlantikwall grondig geïnspecteerd door veldmaarschalk Erwin Rommel. Hij oordeelde dat de veldversterkingen nog verder uitgebreid moesten worden en dat de stranden voorzien moesten worden van allerlei obstakels. Deze metalen constructies die toen verschenen op de stranden noemde men ook wel Rommelasperges. Op de grens van het strand en de duinen moest zoveel mogelijk een anti-tankmuur verrijzen. Daarnaast dienden brede zones met landmijnen achter de Atlantikwall als rugdekking.
Tijdens de oorlog was de muur die nu terug te vinden is in de duinen groen van kleur. De kleur viel echter teveel op. De muur werd daarom in een zandkleur overgeschilderd en voorzien van bulten. Zodoende moest de muur niet teveel opvallen in het glooiende duinlandschap.
Vandaag de dag kan de muur op twee plaatsen bezocht worden. In de eerste plaats aan het begin van de muur in de buurt van Panbos (de Pan van Persijn) en daarnaast nog aan de zeekant. Het gedeelte tussen de Pan van Persijn en de Wassenaarseweg is na de oorlog gesloopt.
Pad
Lentevreugd is in een paar jaar behoorlijk veranderd.
Er lopen Konikspaarden en Schotse Hooglanders op de voormalige bollenvelden.
Hier op de foto twee vogelaars en op de achtergrond zie je de Konikspaarden.
Het gebied is van staatsbosbeheer en valt onder gemeente Wassenaar.
Ik stond hier bij het uitkijkpunt en raakte in de praat met een echtpaar die hier woonde.
Ze wees me aan waar ze woonde.
Waarop ik zei "dan hebben jullie wel een heeele mooie achtertuin"!.
Ze wisten te vertellen dat Katwijk het gebied van Wassenaar er niet bij wil trekken omdat ze dan bang zijn inkomsten mis te lopen.
Het gebied van Wassenaar is van alle kanten te betreden.
Ook zitten er in dit gebied veel bijzondere vogels en planten.
Theehuis en Panbos De Pan van Persijn, in Katwijk voornamelijk bekend als het Panbos, maakt deel uit van het natuurmonument Berkheide, dat in Katwijk en Wassenaar ligt.

Panbos is van oudsher een geliefd wandel- en speelbos en is in alle jaargetijden een waar eldorado als u van natuur houdt. Het bos biedt jong en oud veel mogelijkheden zoals een hertenkamp, geitenweide, vijvers, ligweiden, speeltoestellen, banken, picknickplaatsen, een sportveld en een theehuis.Het panbos is een unieke plaats om een kinderpartijtje te komen vieren u kunt dat bij ons doen doormiddel van een speurtocht door het bos,die wij hebben voor kinderen van 4 tot 10 jaar. U loopt de speurtocht zelf met uw kinderen en tijdens deze speurtocht moeten de kinderen diverse opdrachten vervullen. Lees meer
Op de terugweg loop ik nog even langs het hertenkamp.
Er zijn veel meeuwen , ze hebben net voer gestrooid.
Kippen,Meeuwen,Kraaien,Damherten,Edelherten,en Geiten.
Één groot vreetfeest.
Het is wel een genot om naar te kijken.
Alleen jammer dat de hekken zo hoog moeten wezen.
De foto's in het hertenkamp zijn dus ook met geluk genomen.
Met de armen omhoog en de camera boven mijn hoofd en dan op goed geluk mikken.
Houtduif

De houtduif kan bijna overal worden waargenomen: in tuinen, parken en in het buitengebied. Meestal zijn de vogels op de grond naar voedsel aan het zoeken, of zitten ze in een boom of op een gebouw luid te koeren. Duiven staan bovenop de menulijst van buizerd en havik. Zelfs sperwers, toch kleine roofvogels, grijpen graag een jonge houtduif

2 opmerkingen:

  1. Het zijn prachtige foto's.
    Ga er beslist weer een keer naartoe.Heb altijd in Wassenaar gewoond en woon nu in Alphen a d Rijn.Ook een mooie omgeving.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor een interessante blog

    BeantwoordenVerwijderen