zondag 8 februari 2009

Skelet Damhert

Vandaag heb ik hagel,sneeuw (natte sneeuw helaas) en een heerlijke stralende zon meegemaakt in nog geen twee uur tijd.
Omdat ze deze week veel neerslag verwachte ga ik deze morgen naar het awd.
Het is erg rustig en ik loop naar het achtergebied richting duinen.

Witteveld Kanaal
Een dikke rietkraag.
Zaagbekmannetjes.
Er zitten veel zaagbekeenden in het awd op dit moment.
Water bij het Lange Vlak.
Niet veel hertjes gezien....maar daar moet je hier niet voor wezen.
In dit gebied verwacht je eerder een vos.
Met ijs op het water.
Bunker 101.
Mannenvlak.
Die duitsers moeten hier wel super gezeten hebben spookt er dan door mijn hoofd.
Gekraagde Aardster
Dat er in deze tijd van het jaar nog paddenstoelen staan?
Er waren drie joggers die hier even bij stil stonden ,één van hen zei "zijn dit nu herten"
Waarop de ander zei "nee het is een soort schaap.
En dat klopt het is een schapensoort.
Deze joggers liepen al tien jaar op zondag in het awd , en nog het liefst over de smalle paadjes.
-
Moeflons
-
Ooien en lammeren leven in kleine groepjes in duidelijke woongebieden. In de bronst worden ze vergezeld door een ram.
In de bronsttijd, van oktober tot november, vechten de rammen fel om de gunst van de ooien. In april en mei worden de lammeren geboren, meestal één, soms twee per worp. De draagtijd duurt 150 tot 170 dagen. De ooien zijn na anderhalf tot drie jaar geslachtsrijp, de rammen meestal al na één jaar, maar ze komen meestal pas na ongeveer zeven jaar aan de beurt omdat ze eerst een voldoende dominante positie moeten opbouwen.
Moeflons worden maximaal veertien jaar oud.
De laatste natuurlijke populaties zijn bedreigd en bestaan uit nog enkele honderden dieren; de elders uitgezette kudden floreren echter.
Hij heeft wel mooie hoorns.
De moeflon is het kleinste wilde schaap. Beide geslachten hebben horens. Vooral bij oude rammen zijn de horens indrukwekkend, ze krullen om achter de oren en kunnen 85 centimeter lang worden. Ooien op Sardinië hebben geen hoorns, ooien op Corsica en het Europese vasteland hebben korte stompjes. Bovendien hebben de rammen in de wintertijd een opvallend lichtgekleurd "zadel", witte "sokken" en snuit en een donkere nek, schouders en bovenbenen. 's Zomers zijn deze tekeningen minder duidelijk zichtbaar. Bij oudere mannetjes zijn het zadel en de snuit lichter van kleur. Vrouwtjes en jonge mannetjes hebben een roodbruine tot chocoladebruine vacht met een wittige buikzijde. De vacht is vrij kort.
De moeflon wordt 110 tot 130 centimeter lang, met een zes tot tien centimeter lange staart. De rammen worden groter dan ooien: de ram heeft een gemiddelde schofthoogte van 75 centimeter en een gewicht van 35 tot 50 kilogram, terwijl de ooi een gemiddelde schofthoogte van 65 centimeter en een gewicht van 30 tot 40 kilogram heeft.
Een tijdje geen snoek meer gezien.
Maar vandaag dan weer eens een snoek.
Op het Middenveld!
Een mooi gevormde boom , waar het leven uit is.
Maar waar nog steeds van genoten word.
En onder deze boom?....
Deze damhert , waar ook het leven uit is.
Ik wilde deze botten eerst meenemen , maar ik heb het niet gedaan.
Ik weet zeker dat er mensen zijn die hier meer mee doen/hebben dan ik.
Als ik hem zal meenemen dan verdaagt hij in de garage en word er niets mee gedaan.
Hij is wel mooi! (bekken)
Mischien neemt nu een verzamelaar hem mee naar huis.
Zo word er nog lang genoten van dit hertje.
Zwarte els (Alnus glutinosa)
De zwarte els (Alnus glutinosa) is een plant uit de berkenfamilie (Betulaceae). De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied
Bij het beekje (Schuilhut - Achterste Panneland)
Heerlijk dat zonnetje.
Judasoor (Auricularia auricula-judae)
De naam wordt wel verklaard uit de overlevering dat Judas Iskariot zich aan een vlier had opgehangen nadat hij Jezus verraden had. De vlier is de favoriete gastheer van het judasoor.
Ook lijkt het zwammetje op een oor. In het verhaal over de arrestatie van Jezus wordt verteld dat Petrus een Romeinse soldaat het oor afhakt om de arrestatie te voorkomen. Judas was degene die Jezus verraadde met een kus.
Blauwe reiger (Ardea cinerea)
Ik ben bijna bij uitgang Panneland als ik deze reiger ziet jagen in een slootje aan de buitenkant van het AWD.
Het is een vogel die je regelmatig ziet en daardoor minder intressant lijkt.
Maar het is wel degelijk een heel bijzonder beestje.
Hij heeft een prachtige verenpak en een mooie kuif.
Het mooiste is een reiger met prooi....een paling of zo.
Maar deze reiger zag denk ik wel wat maar ving niets.

woensdag 4 februari 2009

Verboden gebied AWD

Nico P. en ik spraken af dat we elkaar wel zouden vinden in het AWD. We wisten van elkaar niet hoe laat precies maar we zouden ingang Panneland nemen en ik zou hem halverwegen het gebied bellen en we zouden elkaar daar wel ergens ontmoeten.
Het was toen nog droog maar niet zo helder als we verwacht hadden.
Ik liep links langs het Nieuw Kanaal naar het achtergebied in de hoop om daar wat bijzonders te zien.
Nu is het gebied al bijzonder maar je gaat altijd voor meer.
Iemand die hier voor het eerst komt kijkt zijn ogen uit en is meestal verbaasd dat hier zo'n mooi en uniek gebied ligt.
Het is een beetje dubbel:
Aan de ene kant wil je geen mensen zien als je er loopt maar aan de andere kant wil je wel dat iedereen daar heen gaat omdat je weet dat ze ervan zullen genieten.
Ook al ben je niet zo'n natuurfreak !!
Gebied - Waterdellen
Dit keer dus bewust niet voor herten maar puur voor de vos.
Zaagbekeend (vrouwtje)en een Kuifeend (mannetje)
Ik heb gezocht in mijn natuurgids.
Maar ik zou niet weten wat voor een eenden dit zijn.
Ik hoop het van u te horen!
Maha schreef:
zou toch denken dat het Smienten zijn in winterkleed ?
Kuifeenden in overvloed.
Maar ik blijf ze erg mooi vinden.
Een mooi gezicht over het Zwanenplas.
Ik hoorde heel veel herrie in dit gebied.
Ze waren met veel machines bezig op het naast gelegen gebied Groot Zwarteveld.
Dus hier kon ik zo goed als zeker de vos wel gedag zeggen.
Nee....Dat word niks zo!
-
Ik belde Nico en hij was al in het achtergebied.
We spraken af bij de schuilhut op de Duizendmeterweg.
Hij was er al bijna en ik had nog wel een kwartiertje nodig om er te komen.
Ik liep over een pad met aan twee kanten een kanaal.
Opeens zakte het ijs en scheurde het over een groote lengte.
Dat maakte een lawaai! Stond wel even stijf van schrik.
Het huisje op de Duizendmeterweg in zicht.
iets verder is de schuilhut.
Het Westerkanaal vlak bij de schuilhut.
(Nog geen kilometer van het strand)
Nico had Jasper meegenomen en had een buggy bij hem.
We dronken en aten wat in de schuilhut.
Nico had al een vos gezien.
Ik had zelf niets....zelfs geen herten of reetjes gezien.
Knobbelzwanen.
Er is nog ijs te zien...maar het dooit.
Er zijn hier twee plekken achterin wat verboden gebied is ook voor kaarthouders.
het Westerveld en het Paradijsveld.
Jammer,maar het is wel een goede zaak om ook echte rustgebieden te hebben.
Maar het is hier en daar wel wat onduidelijk.
Want hier mag je alleen over de vaste paden.
Maar die lopen dan wel eens over in zandpaden....dat geeft wat onduidelijkheid.
Het is wel een heel rustig (vanwegen de afstand) gebied.
Een paar damhertjes in de duinen.
Jasper weet zeker dat er ook olifanten en leeuwen hier zijn!
Wat dat betreft zijn we blij dat we die niet tegengekomen zijn.
En dan gaan we terug...zo'n vier kilometer.
Voordat we bij de uitgang zijn is het donker en begint het weer te miezeren.
Ik moet zelf snel naar huis want ik zou nog groente halen.
(Ze hebben thuis allemaal de griep alleen ik niet want ik heb de griepprik gehad)
Het is te laat om nog te koken dus dat word chinees.
Nico blijft met Jasper eten in het Pannekoekenhuisje.